تا مدتها قبل كه ميخواستيم براي خريد به "عابرگذر تربيت تبريز"، نرسيده به ميدان ساعت (شهرداري) برويم يا ميهمانانمان را ببريم، دو مشكل اساسي وجود داشت. يكي عدم وجود يك پاساژ مدرن با اجناس مد روز بود و ديگري عدم وجود يك كافي شاپ با محیط مناسب و آرام  كه بتوان كمي خستگي در كرد. به سلامتي مشكل با "پاسا‍ژ پرديس" واقع در تربيت و همچنين "كافي شاپ شهريار " حل شد.

سفره خانه سنتی شهریار تبریز، در واقع همان "حمام نوبر" است كه مربوط به دوره قاجار مي باشد. این حمام، یكى از معماری‌هاى ایرانى برجای مانده از اواسط دوران قاجاریه است كه با زیربنا و مساحتی حدود 700 مترمربع در محل تقاطع دو خیابان اصلی و معروف شهر تبریز (خیابان امام و تربیت) قرار گرفته است. این حمام كه با توسعه شهر تبریز و تخریب دروازه قدیمی، در مركز شهر قرار گرفت حدود 140 سال قبل توسط معماری به نام "بالا كاظم" از اهالی قره آغاج ساخته شده است. در نقشه شهر تبریز كه پیش از سال 1243 هجری قمری تهیه شده، این حمام در نزدیكی دروازه نوبر مشخص شده و در نقشه دارالسلطنه تبریز، متعلق به سال 1297 قمری، این بنا با نام «حمام وزیر» دیده می‌شود.
حمام قدیمی نوبر در تاریخ یکم آذرماه سال 1378 از سوی سازمان میراث فرهنگی با شماره 2512 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و در قالب "طرح پردیسان" با تغییر كاربری با همان الگوی قدیمی و بدون دخل و تصرف در فضاهای معماری به سفره‌خانه و چایخانه سنتی تبدیل شده و هم اكنون به عنوان اولین و بزرگترین سفره خانه سنتی تبریز مي باشد كه در آثار ملی ایران با شماره فوق به ثبت رسیده است.

سفره خانه شهریار شامل دو بخش اصلی چایخانه (کافی شاپ سنتی) و رستوران ميباشد که به منظور ارائه سرویس به مشتریان، از فضای سالن گرد، هشت ضلعی، پشت بام و حیاط خلوت آن نيز استفاده می شود.

ابتدا وارد راهرويي با فرش قرمز مي شويم كه ديوارهاي آجري آن كاشي كاري هاي پر نقش و نگاري دارد. سپس يكي دو پله پائين مي رويم و به ورودي كوچكي ميرسيم با دو میز و کامپیوتر (کمی پائینتر یک دار قالی نیمه کاره است که از آن قسمت وارد رستوران میشویم با دیدن لنگها تعجب نکنید)، و یک سوغات سرای کوچک، با اين قسمت كار خواهيم داشت چون بعداً مبلغ را در اينجا حساب خواهيم كرد.

به سمت راست مي پيچيم و وارد چايخانه مي شويم. این قسمت در قدیم سربینه حمام بوده است. فضایی است با قاعده هشت‌ضلعی، سرستونهای سنگی مقرنس کاری شده و سكوهایی که بر گرداگرد آن قرار دارند. تخت هاي سنتي با فرش، مخده و پشتي هاي قديمي، حوضي ستاره اي هشت پر با يك فواره كوچك و چند ماهي قرمز درشت.

در چایخانه میتوان از موسيقي سنتی آن نیز بهره مند شد. منوي آن شامل چند نوع آب میوه (البته اغلب پاكتي هستند و تازه تهيه نمي شوند) و  چاي با نبات و باقلوا،  بستنی سنتی، دو نوع ميلك شيك و دو نوع گلاسه، يكي دو نوع قهوه و كاپوچينو و صدالبته قليان. البته به قول شوهر خواهرم جاي فالوده خالي مي باشد.

البته یک موردی که در اولین برخورد توجه هر کسی را به خود جلب می کند این است که پرسنل ترکی بلد نیستند و فارس زبان می باشند ولی چه میشود کرد خودمان را دلخوش کنیم به اینکه خوش برخورد هستند!


شرح مکان:

نام مکان: كافي شاپ (چايخانه سنتي) شهريار (حمام نوبر)

مدیریت: جناب آقای کریمی

نوع مکان: سنتی/ خانوادگی/ دوستانه/ مهمان پسند

نوع خدمات: مناسب

کیفیت نوشیدنی ها: متوسط

موقعیت مکان: تبریز، میدان ساعت، جنب تربیت

قیمت مکان: مناسب

ساعات کاری مکان: ساعت 12 ظهر الی 12 شب

خدمات: محیط آرام و سنتی، موسیقی سنتی، پرسنل با لباس سنتی، ضمناً به علت اینکه مکان جزء آثار باستانی است، عکس گرفتن در این مکان تا حدودی عادی است و رنجش کسی را در پی ندارد.