آشپزی لیدی الهام

بستني تابستان و زمستان سرش نميشود و هميشه خدا مشتري دارد. از قديم الايام هروقت كه به طرف ميدان ساعت تبریز ميرويم و هوس بستني ميكنيم هيچ چيزي به اندازه بستني سنتي ممتاز دلچسب نبوده است. اين بستني فروشي (كه البته آب ميوه تازه، كيك و نان لطيفه هم دارد) از سمت سه راهي طالقاني به ميدان ساعت مي باشد كه در نبش پاسا‍‍ژ تربيت (كه براي دانشجويان هنر پاساژ آشنايي است) قرار گرفته است و دو دهنه مي باشد. يك درب آن جنب پاساژ تربیت و درب ديگر درون پاساژ‍ قرار دارد.  

البته قديم بستني هايش پر از گردو، تكه هاي شكلات و خامه يخ زده بود و واقعاً خيلي خوشمزه تر بود. يك بار  در این خصوص به صاحب مغازه گلايه كردم. حرف معقولي زد و  آن اين بود كه اگر بستني را با همان كيفيت حفظ مي كردند قيمت آن حدود سه الي چهار برابر قیمت فعلی ميشد و با اين اوضاع بد اقتصادي چه برای فروشنده و چهخریدار مقرون به صرفه نبود. ولي هرچه هم باشد هنوز هم كه هنوز است در آن منطقه حرف اول بستني سنتي را ميزند.

سالها قبل در مغازه مي نشستيم و از خوردن بستني و نگاه كردن به ديوارهاي آئينه كاري شده آن لذت مي برديم. ولي امروزه اين بستني فروشي يك مشكل عمده اي كه دارد اين است كه به علت زياد بودن مشتري و حذف ميزها ديگر جاي مناسبي براي نشستن ندارد. صندلي ها دور تا دور قرار گرفته است و فاقد ميز است و زمانيكه آدم دارد بستني ليس ميزند قطعاً اينكه كسي ناخودآگاه به صورتش زل بزند خوش آيند نيست. حالا چه خانم باشد و چه آقا.

ولی چاره كار آسان است. از صاحب مغازه كه آقاي مسن مو سفيد و خوش قيافه اي است بخواهيد كه بستني را برايتان درون ظرف يكبار مصرفي بكشد. نان مخصوص بستني قيفي و قاشق را جداگانه بخواهيد و بستني را با قاشق، ترجيحاً قاشق گرد مخصوص بستني درون قيف بستني قرار داده و از خوردن اين بستني در منزل و يا در حياط خانه لذت ببريد. اين بستني در از زمان خريد به مدت يك ساعت قابليت ماندن در محيط خارج از يخچال را دارد، بدون اينكه آب شده و كيفيتش را از دست بدهد.